In this recommendation we have the need lebron 13 elite nike kobe 11 jordan 11 retro lebron 13 low curry 2.5 jordan 11 7210

تیتر 3
  • تاریخ انتشار خبر : دوشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۴ | کد خبر : 45572
  • Print Friendly

    زندگی سیاسی مدرس در مجلس؛ از تامین مشروعیت دینی مصوبات تا جاذبه برای مخالفان

    مدرس می توانست رقبای سیاسی را از میدان به در کند، اما چنین نکرد و به عکس در موضع دفاع از ایشان ایستاد. مدرس در پایان نطق معروف خود در مجلس، چنین گفت: برای ما هیچ مشکلی ندارد این اشخاص را مطرود و مردود کنیم، ولی به عقیده من، باید حب و بغض ها را هم فراموش و از منافع وجودی آنها به نفع جامعه استفاده کنیم.

    modaress2020

     

     

    شرق پرس- سرویس سیاسی:  یکی از چهره هایی که امام خمینی(ره) همواره از ایشان به نیکی و بزرگی یاد می کرد و حتی توصیه کرده بود بر نخستین اسکناس جمهوری اسلامی ایران، تصویر او نقش بندد، مرحوم آیت الله سیدحسن مدرس است.
     
     
     
    این دلبستگی فراوان امام به مدرس، با توجه به علایق سیاسی آن دو، معنای خاصی دارد که باید آن را بررسی کرد. در شخصیت مدرس چه امتیازی نهفته بود که امام تا این اندازه به او ارادت می ورزید؟ همین اندازه خوب است بدانیم که علمای طراز اول آن زمان، حضور او را در مجلس برای تأمین مشروعیت دینی مصوبات، کافی دانستند. 
     
     
    گاهی فعالیت های سیاسی مدرس مانع از شناخت درست چهره علمی و فقاهتی او می شود. در عین حال مدرس می گفت ایرانی باید سیاستش هم ایرانی باشد. یکی از نکته های برجسته در فعالیت های سیاسی مدرس، مخالفت او با قرارداد ١٩١٩ است که در واقع دولت آن زمان به ریاست وثوق الدوله طرح کرده بود. مدرس به دلیل تضاد این قرارداد با استقلال ایران، با آن سخت مخالفت کرد. 
     
     
    اما مخالفت او به ضدیت با عاقدان قرارداد منتهی نشد. پیش از مخالفت مدرس با این و آن، باید بر فهم متفاوت او از سیاست تأکید کرد. این فهم سیاسی در آنجا خود را نشان داد که وثوق الدوله مدتی پس از سقوط کابینه اش، به عنوان وزیر در دولت مستوفی الممالک معرفی شد. در اینجا مدرس با تأکید بر مخالفت جدی و اساسی خود با قرارداد ١٩١٩، از وثوق الدوله دفاع کرد و لابه لای سخنان خود به نکته هایی اشاره کرد…
     
     
    … که اکنون پس از گذشت نزدیک به صد سال از آن بیانات، برای همگی درس آموز است و این نکته مهمی است، چون مرد سیاسی و تحصیل کرده ای مانند دکتر مصدق در ضدیت با وثوق الدوله تا آنجا پیش رفت که به او نسبت خیانت داد. 
     
     
    درایت سیاسی و اجتماعی و تدین عمیق مدرس را باید در روش و رفتارهای کلی تر او دید: مدرس نه تنها به هیچ وجه از سلاح و موقعیت فقهی برای نسبت دادن ایمان و کفر به دیگران بهره نبرد، بلکه اجازه نداد به قول خودش، مخالفت در عرصه «نظر» و اختلاف در امور سیاسی موجب طرد و نفی کلی رجال مملکت شود، زیرا عقیده داشت در این صورت بلایی که بر سر ایران خواهد آمد، به مراتب ویرانگرتر از عقد قرارداد و امثال آن خواهد بود. جالب است که مدرس حتی در برابر روشنفکرانی ایستاد که جوش و خروش زیادی برای قلع و قمع شخصیت های متنوع سیاسی به کار می بردند. 
     
     
    مدرس می توانست با استفاده از این فرصت، رقبای سیاسی را از میدان به در کند، اما چنین نکرد و به عکس در موضع دفاع از ایشان ایستاد. مدرس در پایان نطق معروف خود، چنین گفت: برای ما هیچ مشکلی ندارد که از منافع وجودی این اشخاص، صرف نظر و همه را مطرود و مردود کنیم، ولی به عقیده من، بعد از آنکه اصل قرارداد از بین رفته و موضوع منتفی شده است، باید حب و بغض ها را هم فراموش و از منافع وجودی آنهایی که سنگ آن را به سینه زده اند، به نفع جامعه استفاده کنیم. 
     
     
    به نظر می رسد نقطه ثقلی که مدرس بر آن می ایستاد و تأکید می کرد، همین نفع جامعه است که نام مدرس را در تاریخ ایران و روحانیت جاودانه کرده است. 
     
     
     
     
     
     
     
    شرق

  • برچسب ها : , , , , ,
  • 

    نظرات

    
    آخرین اخبار
    پربازدید ترین ها